Melankoli: Revizyonlar arasındaki fark

Değişiklik özeti yok
17. asrın başlarında [[İngiltere]]'de, edebiyatta ve günlük yaşamda melankoliye yönelik bir ilgi yükseldi. Batı Avrupa halklarında din alanında yaşanan Reform'un İngilizlerde yol açtığı neye inanacakları yönündeki belirsizlikler ve günah, lanet, dinsel kurtuluş mefhumlarına artan ilgi melankoliye olan ilgiyi de artırdı.
 
Elizabeth sonrası dönem melankolisinin müzikteki en önemli ismi, slogan haline getirdiği "Semper Dowland, semper dolens" (Daima Dowland, daima mátem) sözüyle John Dowland'dir. O devrin insanları tarafından "huzursuz tip" olarak adlandırılan melankolik adam tiplemesinin meşhur bir örneği Shakespeare'in Hamlet'indeki Melankoli Dane karakteridir. Hüzün edebiyatında eserler veren diğer bazı yazarlar ise şunlardır: ''[[Hydriotaphia, Urn Burial]]'' 'ın yazarı [[Thomas Browne]], ''[[Holy Living and Holy Dying]]'' 'ın yazarı [[Jeremy Taylor]]. Her iki eserde de ölüm konusu üzerinde çok durulur.
 
Melankoli ismiyle anılmasa da benzer konulara eğilen [[Sturm und Drang]] (yaklaşık Türkçesi, "fırtınalar ve bunalım") akımı da o devirde Almanya'da etkili olan hüzün kültü olarak tarihteki yerini aldı. [[Goethe]]'nin ''Genç Werther'in Acıları'' eseri bunun örneklerindendir.
 
==Kaynakça==